post image

Rüzgar Üfleyen Fırtına Lodos Estirir

Çünkü sen, yaşamak için başka bir insanın seni sevmesine ihtiyaç duyuyorsun. Fakat ben duymuyorum. O kadar muhtaçsın ki kendin dışındaki biri tarafından sevilmeye, benim ne hissettiğimi anlamıyorsun bile. O kadar çok uzaksın ki benim sevilmeye ihtiyaç duymama hissiyatıma, bir başkası tarafından sevilmeye ihtiyaç duyulmaksızın yaşanabileceğine olasılık bile tanıyamıyorsun... Senin ve diğer bütün ....Devamı....

post image

Kaybedince Kaybolmak

Yaşantımız boyunca hayatımızda olup da kaybettiğimiz her şey ve herkes;  kalbimizde bir iz,  bir sızı ve bir boşluk bırakır. Bazen kaybettiğimiz o kadar değerlidir ki veya biz kalbimizde ona öyle özel bir yer ayırmışızdır ki sadece onu kaybetmeyiz, aynı zamanda kayboluruz da...   Hiç dipsiz bir kuyuda sürekli düştüğünüzü hissettiniz mi?  Elektriklerin birdenbire kesilip karanlıkta kal ....Devamı....

post image

Sorun Bende...

Ve "sorun sende değil bende" ile bitiririz ki; vicdanımız rahat etsin. Ben neden mi bendeki seni bitirmiyorum hiç? Çünkü bitireceğim bir şeye başlama zahmetine sokmuyorum kendimi. Bitirmek çok kolay, başlamak/başlatmaksa çok zahmetli. Bir şeye yada birine başlama enerjisi bulamıyorum içimde kolay kolay. Bulunca da dibine kadar kullanıp tüketiyorum yarına çıkacağım makul olmayan şüpheli bulunduğ ....Devamı....

Seni her zaman seveceğim...

I, i will always love you. Ben, seni her zaman seveceğim. You, darling i love you, Sen, sevgilim sen, I'll always, i'll always love you... Ben her zaman, seni her zaman seveceğim...   Arada değil, her zaman ve çok özlüyorum. Sonra yazıyorum. Yazınca geçiyor gibi oluyor. Yazmazsam öleceğim özlemek komasından gerçekdışı ve simülatif bir biçimde. Gerçek ölüm bu kadar acıtmaz, sanmıyorum. Fonda  "I Will Always Love You" çalarken özlüyorum seni, kurgusal bir ölüm eşlik ediyor ruhuma ve başlıyor çalmaya morfin bulutu... Eceli ile ölmedi kalbim, vardır bir katili dedim ve o katil sen oldun. Kanadımı kırdın ya benim, başkasına gökyüzü olma sakın!

post image

HUZUR

Kaçıyorum… Betonların, kargaşanın, stresin, gerginliğin ve en önemlisi de insanların olmayacağı huzur dolu bir yere. Patika yolun sonunda arabamdan inip görkemli ağaçların, rengârenk kır çiçeklerinin olduğu ormana doğru yürüyorum. Tatlı bir rüzgâr yanağıma hoş geldin dokunuşu konduruyor.  Dans eden yaprakların hışırtıları kuşların cıvıltılarına karışıyor. İlerledi ....Devamı....